Tagi Open Graph
Skąd wziął się ten protokół
Facebook ogłosił go w 2010 roku, żeby udostępniane odnośniki przestały wyglądać jak przypadkowe wycinki kodu. Zestaw znaczników umieszczanych w sekcji nagłówkowej dokumentu pozwala autorowi strony samodzielnie zdecydować, jaki tytuł, opis i grafika pojawią się przy udostępnieniu.
Podstawowy zestaw znaczników
Cztery pozycje uznaje się za obowiązkowe: tytuł, adres kanoniczny materiału, grafikę oraz typ zasobu — najczęściej artykuł albo zwykłą stronę. Opis, nazwa serwisu i oznaczenie języka są opcjonalne, ale wyraźnie poprawiają wygląd zapowiedzi. Publikacje mogą dodatkowo deklarować autora i datę wydania.
Wymagania wobec grafiki
Zalecane proporcje to niespełna dwa do jednego, a rozmiar tysiąc dwieście na sześćset trzydzieści pikseli sprawdza się na większości platform. Plik nie powinien przekraczać kilku megabajtów, musi być dostępny publicznie i podany bezwzględnym adresem z protokołem HTTPS — miniatura serwowana z zabezpieczonego katalogu po prostu się nie wyświetli.
Zasięg działania i podgląd
Choć autorem specyfikacji jest Facebook, znaczniki odczytują dziś także LinkedIn, WhatsApp, Slack, Discord, Signal, Pinterest czy komunikatory pokrewne. Platformy zapamiętują pobraną zapowiedź na długie tygodnie, więc po zmianie tytułu lub grafiki trzeba wymusić ponowne pobranie w narzędziu deweloperskim danego serwisu. Bez tego kroku w obiegu pozostanie nieaktualna wersja, nawet jeśli sama strona została już poprawiona.
