Struktura nagłówków H1-H6

Struktura nagłówków H1-H6 to hierarchiczny system oznaczania tytułów i śródtytułów w kodzie HTML strony internetowej za pomocą znaczników od <h1> do <h6>. Służy do logicznego dzielenia tekstu na mniejsze sekcje, co poprawia jego czytelność (UX) oraz pomaga robotom wyszukiwarek zrozumieć architekturę informacji, kontekst oraz wagę poszczególnych tematów na podstronie.

Im niższy numer nagłówka (gdzie H1 to poziom najwyższy), tym większe jest jego znaczenie dla algorytmów oceniających zawartość witryny.

Charakterystyka i rola poszczególnych nagłówków:

• Nagłówek H1 (Tytuł główny): Najważniejszy znacznik na stronie. Powinien być użyty tylko raz i stanowić tytuł całego artykułu lub podstrony (np. nazwa produktu w sklepie). To tutaj bezwzględnie musi znaleźć się główna fraza kluczowa.

• Nagłówek H2 (Główne sekcje): Pełni rolę rozdziałów w książce. Dzieli tekst na duże, logiczne bloki tematyczne. Idealne miejsce na umieszczenie najważniejszych fraz pobocznych (np. z długiego ogona).

• Nagłówek H3 (Podsekcje): Służy do rozbijania tematów z sekcji H2 na mniejsze detale (np. lista zalet, konkretne kroki w poradniku).

• Nagłówki H4, H5, H6 (Elementy szczegółowe): Stosowane rzadko, głównie w bardzo długich, technicznych lub naukowych artykułach do wprowadzania głębokich podpunktów.

Zasady poprawnej hierarchii: Nagłówków nie wolno dobierać na podstawie tego, jak dużą czcionką wyświetlają się na ekranie (od tego jest styl CSS). Muszą one tworzyć logiczną drabinę – nie należy przeskakiwać np. z H1 bezpośrednio do H3, pomijając H2.