Spis treści i linki kotwiczne (jump links)
Jak działa przeskok wewnątrz dokumentu
Odnośnik zakończony krzyżykiem i identyfikatorem przenosi czytelnika do elementu opatrzonego tym samym atrybutem. Przeglądarka nie przeładowuje strony, a jedynie przewija widok do wskazanego miejsca i dopisuje fragment do adresu, dzięki czemu taki odnośnik można skopiować i przesłać dalej.
Korzyść dla czytającego
W obszernych poradnikach spis umieszczony pod wstępem pełni funkcję mapy — pokazuje zakres materiału, zanim ktokolwiek zacznie przewijać, i pozwala od razu przejść do interesującej sekcji. Na małych ekranach, gdzie długi tekst wydaje się nieskończony, oszczędza to sporo frustracji i realnie zmniejsza liczbę natychmiastowych powrotów do wyników.
Odbicie w wynikach wyszukiwania
Google potrafi wyświetlić pod wynikiem odnośniki prowadzące bezpośrednio do konkretnych fragmentów albo samodzielnie podświetlić odpowiedni akapit po wejściu ze strony wyników. Warunkiem jest czytelna hierarchia nagłówków i sensowne identyfikatory — czytelny opis sekcji działa lepiej niż automatyczny ciąg cyfr.
Wdrożenie bez potknięć
Identyfikatory muszą być unikalne w obrębie dokumentu, pisane małymi literami, bez polskich znaków i spacji. Przy przyklejonym pasku nawigacji trzeba dodać odstęp właściwością scroll-margin-top, inaczej nagłówek docelowy schowa się pod menu. Listę najwygodniej generować automatycznie z nagłówków drugiego i trzeciego poziomu, co eliminuje ryzyko rozjazdu po edycji tekstu.
