Mapa witryny dla obrazów i wideo
Klasyczny plik sitemap opisuje wyłącznie adresy dokumentów. Dodanie przestrzeni nazw xmlns:image oraz xmlns:video pozwala dopisać do każdego adresu informacje o osadzonych na nim materiałach graficznych i filmowych. Do jednego adresu można przypisać maksymalnie tysiąc obrazów.
Znaczniki opisujące zasoby
W przypadku grafik wystarczy element image:loc wskazujący lokalizację pliku. Wideo wymaga bogatszego opisu: miniatury, tytułu, streszczenia oraz adresu odtwarzacza albo samego pliku wideo. Opcjonalnie dopisuje się czas trwania, datę publikacji, informację o dostępie płatnym czy oznaczenie treści przeznaczonych dla szerokiego odbiorcy.
Kiedy taki plik naprawdę pomaga
Największą wartość ma tam, gdzie materiały ładowane są leniwie, wstrzykiwane skryptami lub serwowane z odrębnej domeny obsługującej multimedia. Sklepy internetowe z rozbudowanymi galeriami produktowymi oraz serwisy wideo zyskują wtedy szansę na obecność w wyszukiwarce grafiki i w wynikach z miniaturami filmów.
Publikacja i utrzymanie
Dane można umieścić w istniejącej mapie albo wydzielić do osobnego pliku wskazanego w robots.txt i zgłoszonego w Search Console. Rozdzielenie bywa wygodniejsze, ponieważ pozwala śledzić statystyki pobrań multimediów niezależnie od reszty serwisu. Kluczowa pozostaje aktualność — odnośniki do usuniętych materiałów obniżają zaufanie do całego dokumentu i zaciemniają obraz w raportach pokrycia. Przy dużych bibliotekach generowanie pliku warto zautomatyzować i powiązać z systemem zarządzania treścią.
